In this study, the life history characteristics of Trichogramma euproctidis (Girault), an established egg parasitoid species in southwestern Iran, parasitizing Helicoverpa armigera (Hubner) were examined at 18, 21, 24, 27, 30, and 33 °C. The results showed that different constant temperatures significantly affected the number of parasitized eggs, development time, sex ratio, tibial length, number of parasitoids per host egg, progeny longevity, and fecundity. T. euproctidis failed to complete development at 18 °C, the lowest temperature tested. The mean developmental duration from egg to adult female decreased from 15.33 days at 21 °C to 7.25 days at 33 °C. An average of 188-degree days was required to complete development above the lower threshold temperature (7.2 °C). Survivorship was 96.20, 97.20, 98.33, 85.46, and 82.22 % at 21, 24, 27, 30, and 33 °C, respectively. The mean longevity of T. euproctidis ranged from 11.60 days at 21 °C to 4.57 days at 33 °C. Mean total progeny ranged from 19.50 / female at 33 °C to 168.70 / female at 21 °C. Data analysis demonstrated that different constant temperatures had a significant effect on the net reproductive rate (R0), intrinsic rate of increase (r), finite rate of increase (λ), and generation time (T). The intrinsic rate of increase (r) improved with temperature from 0.240/day at 21°C to 0.370/day at 27 °C and then decreased at higher temperatures. Generation time decreased from 16.90 days to 7.53 days with increasing temperature. The optimal temperature for development and reproduction of T. euproctidis was 27 °C. The results of this study showed that this strain of T. euproctidis appears to have the potential to be utilized in integrated management programs targeting H. armigera.

سابقه و هدف: بیماری های قلبی عروقی مهم ترین عامل مرگ و میر در اغلب کشورهای جهان شناخته شده اند. آمارهای رسمی نشان می دهد که میزان مرگ و میر ناشی از این پدیده در ایران رو به افزایش است. تعیین میزان بقا و عوامل موثر بر آن در بیماران دارای سکته قلبی حاد جزء اهداف این مطالعه می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بوده که به روش آینده نگر بر روی 800 نفر از بیماران دارای سکته قلبی حاد در بیمارستان بوعلی شهر اردبیل انجام گرفت. برای سنجش میزان بقا، بیماران به مدت یک سال پیگیری و اطلاعات لازم بر اساس چک لیست از قبل طراحی شده که روایی و پایایی آن بر اساس نظر افراد صاحب نظر و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ در یک نمونه کمکی قبل و بعد 30 تایی سنجیده شده بود، جمع آوری و در نهایت با استفاده از روش های مختلف آماری در نرم افزار SPSS تجزیه تحلیل شدند. برای نشان دادن میزان بقا بیماران از روش کاپلان مایر و برای مقایسه میانگین بقا در گروه های مختلف از آزمون لگ رنگ و برای نشان دادن عوامل موثر بر میزان بقا از مدل رگرسیونی کاکس و رسم نمودار تابع بقا استفاده کردیم.یافته ها: میانگین سنی بیماران 60.6 سال با انحراف معیار 12.4 سال بود. میزان مورتالیته در بین کل بیماران در یک سال مورد بررسی به تعداد 84 نفر (10.5%) بود. 72.8% بیماران مرد و 27.3% زن بودند. 47.4% بیماران سیگاری، 33.4% دارای سابقه پرفشاری خون، 18.1% دیابتی، 15.3% دارای لیپید بالا، 30% دارای اریتمی بودند. میزان بقا در 10 روز اول 0.94، در یک ماه اول 0.93 و در یک سال 0.90 بود. میانگین زمان بقا 333 روز با انحراف معیار 3.5 روز بود. عوامل موثر بر میزان بقا بر اساس مدل رگرسیونی کاکس عبارتند از دیابت، سن، مصرف استرپتوکیناز، میزان کسر جهشی و داشتن بلوک قلبی.نتیجه گیری: باداشتن میزان بقا و عوامل موثر بر میزان بقا در بیماران با سکته قلبی حاد می توان در ارایه خدمات بهینه برای بیماران و همچنین اقدامات ویژه جهت کنترل و کاهش میزان مرگ و میر ناشی از سکته قلبی حاد و افزایش طول عمر و بقای این بیماران اقدام نمود.

تاکنون مطالعات بسیاری بر روی تغییرات ضربان قلب صورت گرفته است. این تغییرات سیگنال قلبی که در دو ضربان متوالی مشاهده می شود را تغییرپذیری ضربان قلب یا Heart Rate Variability (HRV) می نامند. تغییرات کوتاه مدت و بلندمدت در ضربان قلب بازتابی از عملکرد سیستم عصبی اتونوم می باشد، به طوری که یکی از شاخص های سلامت انسان، افزایش و یا کاهش تغییر پذیری ضربان قلب (HRV) است. بنابر این آنالیز این تغییرات می تواند معیار پیش بینی کننده مرگ ناگهانی و یا هشدار در مورد بیماری قریب الوقوعی باشد. لذا با دانستن تکنیکهای آنالیز HRV و تجزیه و تحلیل این تغییرات به صورت غیرتهاجمی می توان اطلاعات صحیحی از تغییر عملکرد سیستم اتونوم بدست آورد.

زمینه و هدف: لوسمی شایع ترین سرطان اطفال است. میزان بروز و بقای مبتلایان مناطق مختلف به دلیل تنوع شرایط اقلیمی محیطی، نژاد ـ ژنتیک، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی متفاوت است. هدف این مطالعه تعیین میزان بقای کودکان مبتلا به لنفوئید حاد و میلوئید حاد و عوامل مؤثر بر آن در استان قم بود. روش بررسی: این مطالعه به صورت هم گروهی گذشته نگر، بر روی کودکانی که از سال 1386 تا 1401 در بخش انکولوژی مرکز حضرت معصومه (س) بستری بودند انجام شد. داده ها از پرونده بستری و پرسش نامه (ترکیبی از پرسش نامه های بررسی کیفیت زندگی کودکان 1 تا 6 ساله (سن پیش دبستانی) و سامانه سیب) طی مصاحبه تلفنی با والدین جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش کاپلان مایر و آزمون لگاریتم رتبه ای و مدل سازی داده ها با استفاده از مدل رگرسیون کاکس توسط نرم افزار STATA انجام شد. کلیه متغیرها، نظیر سن، جنس، گروه خون و عامل ارهاش طبق مطالعه رحیمی با روایی 8/0 تا 1 و پایایی 05/0 تا 95/0، ارتباطشان با میزان بقا بررسی شد. یافته ها: 196 کودک از نظر متغیرهایی که احتمالاً در بروز بیماری و میزان بقای آن ها نقش داشت، از نظر توصیفی تحلیلی و ارتباط با میزان بقا بررسی شدند. متغیرهای گروه خون O با فراوانی 62 (6/31 درصد) و عامل ارهاش مثبت با 154 (6/78 درصد) ارتباط معنی دار با میزان بقا نشان دادند. میزان بقای گروه لنفوئید حاد با میانگین 4/59± 102 ماه بیشتر از میلوئید حاد با 2/44±5/81 ماه بود. نتیجه گیری: میزان بقا در گروه لنفوئید حاد با میانگین 4/59± 102 ماه بیشتر از میلوئید حاد با 2/44±5/81 ماه بود. متغیرهای گروه خونی و عامل ارهاش در ابتلا به بیماری و کاهش میزان بقا نقش داشتند.

هدف: بقای بیماران در بیماری مزمن کلیوی، به دلیل وابستگی آن ها به همودیالیز حائز اهمیت می باشد. لذا، هدف از انجام این مطالعه، بررسی میزان بقای 5 ساله و عوامل موثر بر بیماران تحت درمان با همودیالیز مراجعه کننده به بخش دیالیز بیمارستان سینای شهرستان کامیاران بود. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت هم گروهی تاریخی و بر روی 60 بیمار مراجعه کننده به بخش دیالیز بیمارستان سینای شهرستان کامیاران انجام گرفت. برای تحلیل داده ها از روش منحنی کاپلان مایر، آزمون لگ رتبه ای جهت مقایسه بقاء گروه ها و هم چنین از رگرسیون کاکس به منظور تعیین عوامل موثر بر بقای بیماران استفاده شد. یافته ها: میانگین و میانه بقا به ترتیب 31 و 34 ماه حاصل شد. میزان بقای 1 ساله، 2 ساله، 3 ساله، 4 ساله و 5 ساله برای بیماران به ترتیب 84%، 60%، 49%، 25% و 10% به دست آمد. رگرسیون کاکس نشان داد که متغیر میانگین آلبومین از لحاظ آماری معنی دار است. (05/0>p). نتیجه گیری: نتایح حاصل از رگرسیون کاکس نشان می دهد متغیر میانگین آلبومین به عنوان مهم ترین عامل تاثیر گذار، دارای اثر محافظتی برای بیماران همودیالیزی است. اگر این مقدار افزایش یابد بقای بیمار نیز افزایش خواهد یافت.

اهداف: بازگرداندن اعمال حیاتی قلب و ریه و تلاش برای برقراری گردش خون و تنفس از مهم ترین اقدامات احیاگران حرفه ای حیات در مراکز درمانی است. هدف این مطالعه، بررسی میزان بقا و پیامدهای ناشی از احیای قلبی- ریوی در بیمارستان های آموزشی شهر تهران بود.روش ها: این پژوهش مقطعی طولی، طی 5 ماه در سه بیمارستان منتخب آموزشی و دانشگاهی شهر تهران روی 250 بیمار تحت عملیات احیای قلبی - ریوی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها در این مطالعه فرم استاندارد ثبت موارد احیا در بیمارستان (اوتستئین)، شامل متغیرهای متعددی همچون سن، جنسیت، شیفت کاری، محل وقوع ایست قلبی، علت وقوع ایست قلبی، ریتم اولیه قلبی بیمار، پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت احیا و غیره بود. از نرم افزار آماری SPSS 14 و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (مجذور کای و رگرسیون لجستیک) برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: 59.6% نمونه های مطالعه مرد و میانگین سنی کل نمونه ها 21.10±57.17 سال بود. 64.4% موارد عملیات احیای قلبی - ریوی ناموفق بود و منجر به مرگ بیماران شد. 28.4% موارد احیا به طور کوتاه مدت موفق بود. تنها 7.2% نمونه های مورد مطالعه بقای طولانی مدت پس از عملیات احیا داشتند و از بیمارستان مرخص شدند.نتیجه گیری: توجه بیشتر به زنجیره بقا و علل موفقیت و عدم موفقیت احیای قلبی- ریوی و پرداختن به عوامل پیش بینی-کننده موفقیت احیای قلبی- ریوی ضروری به نظر می رسد .

سابقه و هدف: ایمپلنت های دندانی یکی از بهترین روش های جایگزینی دندان های از دست رفته، بازسازی عملکرد و زیبایی می باشد. ایمپلنت سینابیونیک (نیک کاشت آسیا، ایران) از آلیاژ تیتانیوم گرید 5 ساخته شده و به صورت Sandblasted, large grit, acid-etched (SLA) با درجه تخلخل1/2 تا 1/8 میکرون بوده و سطح آبدوستی دارند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی کلینیکی و رادیولوژیک سیستم ایمپلنت سینابیونیک در بازه های زمانی 3ماه، 6ماه و 12 ماه بعد از جراحی قراردهی ایمپلنت بود. مواد و روش ها: در این مطالعه 53 ایمپلنت سینابیونیک (نیک کاشت آسیا، ایران) پس از کسب رضایتنامه از بیماران مورد بررسی قرار گرفتند. در بررسی بالینی عمق پاکت، وجود خونریزی، چرک، لقی و درد و در بررسی رادیوگرافیک پری اپیکال میزان تحلیل استخوان در مزیال و دیستال توسط تست one sample t test ارزیابی شد. یافته ها: از مجموع 53 ایمپلنت، 5 ایمپلنت با شکست (failure) مواجه شدند و 32 مورد براساس معیار های پذیرفته شده، موفق بوده اند (60/4%) و Survival rate این ایمپلنت ها نیز 90/6% گزارش شده است. نتیجه گیری: ارزیابی های کلینیکی و رادیوگرافیک ایمپلنت های سینابیونیک نشان دهنده ی میزان موفقیت و survival rate کمتر از بازه ی استاندارد پذیرفته شده می باشد. پیشنهاد می شود که تغییراتی در این ایمپلنت از لحاظ ساختاری (میکرو و ماکروژئومتری) و بهبود سطح ایجاد شود.